Pstrąg tęczowy . Łacińska nazwa: Oncorhynchus mykiss

Inne nazwy: tęczak

 

Rodzina: łososiowate

Występowanie:   Naturalnie w Ameryce Północnej. Sztucznie w większości krajów świata, w rzekach, stawach i jeziorach.

Ciało: Ubarwienie zazwyczaj srebrne na bokach, szaroniebieskie na grzbiecie, czarne plamy na bokach, wstęga w kolorze różowym wzdłuż ciała.

Długość ciała: 40 – 60 cm, maks. 145 cm

Ciężar: 4 – 5 kg, maks. 23 kg

Odżywianie: Larwy owadów i owady, na wiosnę spożywa ważki, jesienią inne owady z powierzchni wody. Żaby, robaki, kijanki.

Rozmnażanie: Tarło od zimy do wiosny, w miesiącach od grudnia do maja. Ikra, zapładniana przez  samca,  składana jest w wykopanym przez samicę dołku, w żwirowatym podłożu, a następnie zakrywana. Młode osobniki wykluwają się w różnym czasie, zależnym od warunków otoczenia.

Rozwój: Narybek pozostaje przy miejscu wyklucia do momentu spożytkowania całego żółtka. Większość osobników zostaje zjedzonych przez większe ryby i tylko części udaje się przetrwać do okresu dorosłości. Po 3 latach pstrąg tęczowy osiąga wagę ok. 1 kg.