Sum europejski. Łacińska nazwa: Silurus glanis

Rodzina: sumowate

Występowanie: Dorzecza Morza Czarnego, Kaspijskiego, Bałtyckiego. Występuje we Francji, Hiszpanii, Włoszech

Ciało: Długie, duża głowa z dużym, uzębionym otworem gębowym, małe oczy. Pod dolną szczęką cztery krótkie wąsy, dwa długie nad górną. Brak łusek. Płetwa odbytowa  długa, grzbietowa bardzo krótka, ogon bardzo długi. Barwa grzbietu prawie czarna z odcieniem zielonym, niebieskim, lub brązowym, na bokach charakterystyczny wzór, barwa boków ciemno-żółta, brzuch biało-szary.

Długość ciała: 2 m, maks. 5m

Ciężar: 100 kg, maks. 300 kg

Odżywianie: Kanibalistyczne. Niewielkie ryby o długości do kilkunastu centymetrów.

Rozmnażanie: Tarło od czerwca w temp. min. 20 st. C. Ikra składana przez samicę na roślinach w ilości ok. 500 tys sztuk, pilnowana jest przez samca. Młode osobniki wylęgają się po 4 tygodniach.
Rozwój: Po 21 dniach młode zaczynaja aktywny tryb życia. Po siedmiu latach sum osiąga długość 1 m, po 15 latach 1.5 m.

Długość życia: 30 lat

Tryb życia: W dzień brak aktywności, zwiększa się ona po zmierzchu. Zazwyczaj żeruje w samotności, rzadko w grupach. Przebywa w ciepłych wodach.

Znaczenie gospodarcze: Gospodarcze, największe nad Morzem Czarnym. Wyławiany przez wędkarzy

Ochrona:
  Okres ochronny:
         - w rzece Odrze od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi od 1 marca do 31 maja
          - w pozostałych wodach od 1 listopada do 30 czerwca.
    Wymiar ochronny: 70 cm [2]
    Llimit połowu: 1 szt. dziennie